Προσκλήσεις-προκλήσεις στην εκπαίδευση των προσφύγων

treeΆλλη μια προκλητική Πρόσκληση σε εκπαιδευτικούς, εγγεγραμμένους στους πίνακες αναπληρωτών, για την εκπαίδευση των προσφύγων μάς περιμένει στον opsyd. Άλλη μια πρόκληση που για άλλη μια φορά δεν μας … αφορά. Γιατί, για άλλη μια φορά το Υπουργείο δεν τόλμησε να κάνει τη διαφορά, δεν τόλμησε να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι σε εκπαιδευτικούς και παιδιά πρόσφυγες, δεν αποφάσισε να καινοτομήσει και να ακολουθήσει τις διεθνείς προτάσεις της βιβλιογραφίας και της πρακτικής στο πεδίο για την εκπαίδευση που απαιτεί διαπολιτισμική ικανότητα και γνώσεις διδασκαλίας του αντικειμένου.

Ίσως η επιμονή μας έχει να κάνει με το ότι πιστέψαμε (ας το παραδεχτούμε) το Υπουργείο, όταν δεσμεύτηκε ότι θα προσμετρηθεί η εμπειρία στη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας και ότι θα αξιοποιήσει το εκπαιδευτικό δυναμικό που τόσα χρόνια στελέχωσε τα προγράμματα της ελληνομάθειας. Αντ’ αυτού, βλέπουμε μια πρόσκληση γενικής παιδείας, στην οποία δεν αναφέρονται καν οι ξενόγλωσσες ειδικότητες και, όσο και να ψάχνουμε, δε βλέπουμε την πριμοδότηση της εξειδίκευσης στο αντικείμενο.

Με μεγαλύτερο ενδιαφέρον και απορία, βέβαια, βλέπουμε σε άλλες συναφείς προσκλήσεις για εκπαιδευτές/τριες της ελληνικής γλώσσας ως δεύτερης, όπως αυτής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων σε συνεργασία με ΜΚΟ «Ολοκληρωμένη απόκριση στις ανάγκες εκπαίδευσης και προστασίας των παιδιών-προσφύγων και των κηδεμόνων τους στην Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα» να προτιμάται σε συντριπτικό βαθμό στη μοριοδότηση η εθελοντική εργασία (40%!) και το δίπλωμα οδήγησης, παρά οι επιμορφώσεις και τα ανάλογα μεταπτυχιακά προγράμματα. Στη συγκεκριμένη δε προκήρυξη η προϋπηρεσία προσμετράται με μηδέν μόρια. Μοριοδοτείσαι, δηλαδή, μόνο αν έχεις εργαστεί αμισθί και όχι με πληρωμή!!!

Μετά από όλα αυτά είναι πλέον ξεκάθαρο πώς θα συνεχιστεί η διαδικασία προσλήψεων των εκπαιδευτικών για τη διδασκαλία της ελληνικής στα παιδιά πρόσφυγες. Και είναι επιπλέον ξεκάθαρο πώς θα εξελιχθούν οι εργασιακές συνθήκες, καθώς τα σχέδιά τους είναι η μόνη ελπίδα για τυχόν προσλήψεις (που θα αφορούν όχι σταθερές, αλλά επισφαλείς

δουλειές) να περνάει μέσα από την άμισθη και, τελικά, καταναγκαστική «εθελοντική εργασία». Οι συνθήκες αυτές σκιαγραφούν τους όρους της σύγχρονης σκλαβιάς που μας ετοιμάζουν και εντείνουν την εκμετάλλευση και την κοροϊδία.

Παρόλα αυτά, εμείς ξαναθέτουμε το θέμα της δημιουργίας ξεχωριστής ειδικότητας, της αναγνώρισης της προϋπηρεσίας μας και των μόνιμων προσλήψεων, εξακολουθώντας να προβληματιζόμαστε για τις de facto επιλογές της ηγεσίας του Υπουργείου.

Πάνω απ’ όλα συνεχίζουμε τον αγώνα μας.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Πότε θα γίνουν οι προσλήψεις εξειδικευμένου προσωπικού για την εκπαίδευση των παιδιών προσφύγων;

right-to-education_2Θα μπορούσαμε να θεωρηθούμε γραφικοί και γραφικές αν δεν πιστεύαμε σθεναρά ότι έχουμε δίκαιο: Τα παιδιά πρόσφυγες δικαιούνται να απολαμβάνουν το δικαίωμα της εκπαίδευσης, όπως όλα τα υπόλοιπα παιδιά. Και δικαιούνται να το απολαμβάνουν μέσα στον προστατευμένο χώρο του δημόσιου σχολείου.

Τρεις εβδομάδες μετά τη δέσμευση του Γ. Γ. του Υπουργείου Παιδείας κ. Παντή στο ραδιοσταθμό του «Στο Κόκκινο», ότι θα γίνουν προσλήψεις εξειδικευμένου προσωπικού για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών των παιδιών προσφύγων, με ξεχωριστή εγκύκλιο, αναμένουμε ακόμη την προκήρυξη.
Εντωμεταξύ έγιναν προσλήψεις 73(!) εκπαιδευτικών Α/θμιας και Β/θμιας για τις Δομές Υποδοχής για την Εκπαίδευση Προσφύγων, για τις οποίες αναρωτιόμαστε ποιες ανάγκες είναι ικανές να καλύψουν, όταν ο αριθμός των παιδιών είναι χιλιάδες.
Ως Ένωση θα διεκδικήσουμε για μία ακόμη φορά:
• Να εξασφαλιστούν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης των παιδιών και οικογενειών τους καθώς και να προχωρήσει η ένταξή τους στον κοινωνικό ιστό.
• Να εγγραφούν όλα τα παιδιά σχολικής ηλικίας στο δημόσιο σχολείο και να παρακολουθούν καθημερινά μαθήματα ελληνικής γλώσσας.
• Να προσφέρεται η δυνατότητα για μαθήματα ελληνικών και στους ενήλικες πρόσφυγες.
• Να προχωρήσει το Υπουργείο σε μαζικούς διορισμούς για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών, όπως επίσης και την πραγμάτωση προκήρυξης για τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας και την επιλογή εκπαιδευτικού προσωπικού το οποίο προερχόμενο από ποικίλες ειδικότητες (παιδαγωγικών, ελληνικών και ξένων φιλολογιών) διαθέτει ειδικά προσόντα και εμπειρία και εξειδικεύεται χρόνια τώρα στη Διδασκαλία της Ελληνικής ως Δεύτερης/Ξένης Γλώσσας.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ανακοίνωση για την παρέμβαση της Ένωσης Εκπαιδευτικών της Ελληνικής ως Δεύτερης/Ξένης Γλώσσας στο ραδιόφωνο «Στο Κόκκινο 105,5»

Σήμερα, 29 Σεπτεμβρίου 2016, αποφασίσαμε να παρέμβουμε στο ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο» με στόχο την ανάδειξη των εκπαιδευτικών αναγκών των παιδιών προσφύγων και την υποστήριξη του δικαιώματός τους για ισότιμη συμμετοχή στη γνώση και στην εκπαιδευτική διαδικασία μέσα στο σχολείο.

Ταυτόχρονα, διεκδικήσαμε για άλλη μια φορά την αξιοποίησή μας, ως εξειδικευμένου προσωπικού εκπαιδευτικών, αφού διδάσκουμε την ελληνική ως δεύτερη γλώσσα επί χρόνια μέσα σε σχολεία, δημοτικά και γυμνάσια, σε παιδιά μετανάστες/ριες, παλιννοστούντες και πρόσφυγες. Παρά την αναμφισβήτητη εμπειρία και ευαισθητοποίησή μας, για πολλά χρόνια παραμένουμε άνεργοι και αφανείς, ενώ οι ανάγκες καθημερινά γύρω μας αυξάνονται.

Κατά τη διάρκεια της εκπομπής υπήρξε τηλεφωνική παρέμβαση του Γ.Γ. του Υπουργείου Παιδείας κ. Παντή, ο οποίος δεσμεύτηκε ότι την επόμενη εβδομάδα με ξεχωριστή εγκύκλιο θα προκηρυχτούν θέσεις για εξειδικευμένο προσωπικό στη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι το Υπουργείο θα επιδείξει τελικά την τόλμη που χρειάζεται και δε θα φτιάξει σχολεία γκέτο μέσα στα κέντρα φιλοξενίας, αλλά θα εντάξει τα παιδιά αυτά στο δωρεάν δημόσιο σχολείο.

Ένταξη και όχι γκετοποίηση

Δημόσια δωρεάν παιδεία για όλα τα παιδιά

Posted in ανακοινώσεις / νέα, Uncategorized | Leave a comment

Τοποθέτηση εκπαιδευτικών για τις ανάγκες εκπαίδευσης των παιδών προσφύγων

σχολείοΜε αυξανομένο ενδιαφέρον παρακολουθούμε τις εξελίξεις και τις συνεχείς ανακοινώσεις για τον τρόπο που θα στελεχωθούν τα σχολεία και θα υποστηριχθούν εκπαιδευτικά τα παιδιά πρόσφυγες μέσα και έξω από τα κέντρα φιλοξενίας.

Η έναρξη του σχολικού έτους πλησιάζει και ακόμη δεν έχει γίνει η ειδική πρόσκληση, την οποία ανακοίνωσε το Υπουργείο ότι θα κάνει, για να καλύψει τις ανάγκες των παιδιών αυτών με εξειδικευμένο στο αντικείμενο εκπαιδευτικό προσωπικό.

Ως Ένωση εκπαιδευτικών της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας καλούμε για άλλη μια φορά το Υπουργείο Παιδείας να τηρήσει τις δεσμεύσεις του για αξιοποίηση των εκπαιδευτικών που έχουν τα τυπικά προσόντα, την επιμόρφωση και την εμπειρία για το αντικείμενο που καλείται να διδαχθεί, ήτοι τα ελληνικά ως δεύτερη γλώσσα.
Επίσης να παραμείνει η τυπική εκπαίδευση και των παιδιών προφύγων στην ευθύνη του Υπουργείου και σε καμία περίπτωση να μην εκχωρηθεί, με πρόσχημα την έλλειψη χρηματοδότησης, σε ιδιωτικούς φορείς και οργανώσεις.

Θεωρούμε, τέλος, κομβικής σημασίας την εστίαση του σχεδιασμού του Υπουργείου Παιδείας σε πολιτικές που προωθούν την ένταξη και τη διαπολιτισμική αλληλεπίδραση. Πρακτικές διαχωρισμού (χωριστά σχολεία στα κέντρα φιλοξενίας, διαχωρισμένες από το υπόλοιπο πρόγραμμα των σχολικών μονάδων, Τάξεις Υποδοχής, εκπαίδευση σε διαφορετική – απογευματινή – βάρδια) είναι εκπαιδευτικά αναποτελεσματικές και ψυχοκοινωνικά επιβαρυντικές.

Posted in ανακοινώσεις / νέα, Uncategorized | Tagged , | 1 Comment

Ένταξη ή γκετοποίηση για τα παιδιά πρόσφυγες;

προσφΠενήντα χιλιάδες πρόσφυγες έχουν βρεθεί τον τελευταίο έναν χρόνο στην χώρα μας: είκοσι χιλιάδες, περίπου, από αυτούς είναι παιδιά σχολικής ηλικίας, από τα οποία δεκαπέντε χιλιάδες σε ηλικία υποχρεωτικής σχολικής εκπαίδευσης. Το τελευταίο διάστημα αρχίζει να σχηματοποιείται σε επίπεδο διακηρύξεων του Υπουργείου Παιδείας ένα υβριδικό μοντέλο «διαχείρισης» της σχολικής φοίτησης για τα παιδιά αυτά: ένα μέρος τους θα διοχετευθεί στο επίσημο δημόσιο σχολικό σύστημα, με την ενεργοποίηση των υποστηρικτικών μηχανισμών (Τάξεις Υποδοχής), ενώ, για ένα άλλο –αδιευκρίνιστης έκτασης– τμήμα προδιαγράφεται η λειτουργία «σχολείων» εντός ή πλησίον των κέντρων υποδοχής ή προσωρινής φιλοξενίας.

Θεωρούμε ότι η δεύτερη επιλογή, της δημιουργίας παράλληλων και αποκομμένων από το δημόσιο σχολείο «ειδικών» δομών εκπαίδευσης για συγκεκριμένους πληθυσμούς (στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόσφυγες) οδηγεί κατευθείαν σε μια λογική γκετοποίησης, βρίσκεται σε αντίθεση με τις διακηρύξεις περί διαπολιτισμικότητας και ένταξης και μας πηγαίνει, ως κοινωνία και ως εκπαιδευτική κοινότητα, πάρα πολλά χρόνια πίσω, καταργώντας κεκτημένα δεκαετιών.

Το δημόσιο σχολείο κατάφερε τις δύο προηγούμενες δεκαετίες, παρά τις δυσκολίες, τα προβλήματα και τις παλινωδίες, να εντάξει περισσότερους από 100.000 αλλόγλωσσους μαθητές και μαθήτριες. Στο πλαίσιο αυτό διαμορφώθηκε ένα θεσμικό πλαίσιο και οι αντίστοιχες δομές υποστήριξης (Τάξεις Υποδοχής Ι και ΙΙ, Φροντιστηριακά Τμήματα), επιμορφώθηκαν εκπαιδευτικοί στη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας και στις αρχές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, αναπτύχθηκαν παρεμβάσεις και προγράμματα με εθνικούς και διεθνείς πόρους, όπως το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Αλλοδαπών και Παλιννοστούντων Μαθητών, επενδύθηκαν σημαντικοί εθνικοί και ευρωπαϊκοί πόροι. Φαίνεται, επομένως, παράδοξο να αντιμετωπίζεται η στρατηγική για την εκπαιδευτική ένταξη 15.000 προσφύγων μαθητών ως μια «άγνωστη χώρα» ή ως ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα. Ακόμα πιο ανησυχητική φαίνεται η επεξεργασία πολιτικών διαχωρισμού των μαθητών αυτών σε ειδικά σχολεία μέσα στους καταυλισμούς, στο όνομα της προσωρινότητας της παραμονής τους στη χώρα. Ανάλογες πολιτικές εφαρμόστηκαν σποραδικά τις τελευταίες δεκαετίες, κυρίως για μαθητές Ρομά, αλλά και για πρόσφυγες διαμένοντες στο Κέντρο Υποδοχής Λαυρίου την περίοδο 1991-2000. Σε κάθε περίπτωση οι πολιτικές αυτές αξιολογήθηκαν αρνητικά, τόσο ως προς τα εκπαιδευτικά όσο και ως προς τα κοινωνικά τους αποτελέσματα και αντικαταστάθηκαν από πολιτικές και πρακτικές ένταξης και συμπερίληψης.

Η ιδέα ότι η δημιουργία εκπαιδευτικών δομών μέσα ή δίπλα στα Κέντρα Προσωρινής Φιλοξενίας Προσφύγων είναι στη φάση αυτή αναπόφευκτη, κατά τη γνώμη μας αποτελεί μια ατεκμηρίωτη και, ως προς τα προσδοκώμενα αποτελέσματά της, καταστροφική διολίσθηση σε πολιτικές διαχωρισμού, για τους εξής, κυρίως, λόγους:

•    Οδηγεί στη δημιουργία εκπαιδευτικών δομών –πάρκινγκ: ειδικά σε ό,τι αφορά στη διδασκαλία της γλώσσας της χώρας υποδοχής, η απουσία φυσικού χώρου χρήσης (μέσω της αλληλεπίδρασης με φυσικούς ομιλητές) μειώνει κατακόρυφα τα κίνητρα και το ρυθμό κατάκτησης της γλώσσας. Έτσι, αντί να δημιουργούνται προϋποθέσεις εκπαιδευτικής σύγκλισης με τον πληθυσμό για τον οποίο η γλώσσα του σχολείου είναι μητρική του γλώσσα, αναπτύσσονται ολοένα μεγαλύτερες αποκλίσεις – άρα και συνθήκες έντασης της εκπαιδευτικής ανισότητας.

•    Οδηγεί στη «θυματοποίηση» των ίδιων των παιδιών προσφύγων, αναπαράγοντας τη ρητορεία περί «ειδικών αναγκών»: «Η διαμονή τους είναι προσωρινή», «βρίσκονται υπό καθεστώς φόβου», «δεν έχουν σχολική εμπειρία από τη χώρα προέλευσής τους». Στην πραγματικότητα, η εμπειρία με ανάλογους πληθυσμούς τις προηγούμενες δεκαετίες έχει δείξει ότι εντάσσονται αποτελεσματικά και λειτουργικά στο δημόσιο σχολείο, στο βαθμό που υφίστανται και λειτουργούν οι αντίστοιχοι υποστηρικτικοί θεσμοί (Τάξεις Υποδοχής, Φροντιστηριακά Τμήματα).

•    Ο εκπαιδευτικός διαχωρισμός δημιουργεί ένα περιβάλλον αποκλεισμού και γκετοποίησης με προφανείς κινδύνους ως προς τη μελλοντική, βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη, κοινωνική πορεία των ομάδων που περιθωριοποιούνται. Η ανάπτυξη της παραβατικότητας και του κοινωνικού μίσους βρίσκονται ανάμεσα στις προβλεπόμενες στάσεις και συμπεριφορές.

•    Για την «πλειονοτική» ομάδα (μαθητές, εκπαιδευτικούς, γονείς και ευρύτερη κοινότητα) ο διαχωρισμός συντελεί στην εδραίωση στερεοτύπων και προκαταλήψεων, στη δαιμονοποίηση του «άλλου» και στην διάχυση των πρακτικών διάκρισης και σε άλλους κοινωνικούς χώρους: αφού δεν είναι στο ίδιο σχολείο με το παιδί μου, γιατί να είναι στο ίδιο νοσοκομείο, στο ίδιο πάρκο, στον ίδιο εργασιακό χώρο αύριο; Απομακρύνεται, έτσι, η προοπτική διαμόρφωσης ενός κοινωνικού συμβολαίου που να βασίζεται στον αμοιβαία εμπλουτιστικό σεβασμό και στην πολιτισμική αλληλεπίδραση και εδραιώνεται η πεποίθηση ότι το σχολείο στην Ελλάδα οφείλει να είναι μονοπολιτισμικό – μονογλωσσικό.

Το γεγονός ότι τα «παρασυστήματα», που, τελικά, οδηγούν σε ιδιότυπα «μειονοτικά σχολεία», δεν ωφέλησαν ούτε τις κοινωνίες υποδοχής ούτε τους πληθυσμούς προς ένταξη, επιβεβαιώνεται από την εγκατάλειψη αυτών των πολιτικών από όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, του ελληνικού συμπεριλαμβανομένου, που από το 1996 εγκαταλείπει τη λογική των «ελληνικών σχολείων» για την ομογένεια ως καταστροφική για τις προοπτικές ένταξής της στις κοινωνίες υποδοχής και ως αίτιο διαιώνισης της κατώτερης κοινωνικής της θέσης.  Με την έννοια αυτή, θεωρούμε ότι:

•    Είναι επιτακτική ανάγκη να επιβεβαιωθεί έμπρακτα η εστίαση στις πολιτικές ένταξης στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, με πρόβλεψη για ανάλογους υποστηρικτικούς θεσμούς μέσα στο σχολείο (Τάξεις Υποδοχής και Φροντιστηριακά Τμήματα), κατάλληλα στελεχωμένους με δυναμικό εξειδικευμένο στη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας και στις αρχές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Να σχεδιαστεί, σε τοπικό επίπεδο, η μεταφορά των μαθητών σε μια ευρύτερη ζώνη σχολείων των όμορων Δήμων.

•    Επείγουσα ανάγκη υπάρχει, επίσης, για στοχευμένη, με βιωματικό-συμμετοχικό χαρακτήρα, επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και των στελεχών της εκπαίδευσης σε ζητήματα ταυτότητας-ετερότητας, διαπολιτισμικής αλληλεπίδρασης και σεβασμού των δικαιωμάτων.

•     Σε περίπτωση που δημιουργηθούν εκπαιδευτικές δομές εντός ή πλησίον των καταυλισμών

Α. Σε καμία περίπτωση να μη χαρακτηρίζονται και να μην αποτελέσουν «σχολεία», αλλά «δομές πρώτης σχολικής υποδοχής».

Β. Να διασφαλιστεί η προσωρινότητα φοίτησης στις δομές αυτές και να προτεραιοποιηθούν οι οικογένειες με παιδιά σχολικής φοίτησης για την ένταξη σε προγράμματα εύρεσης κατοικίας. Στο πλαίσιο αυτό να υπάρξει συντονισμός με τα συναρμόδια υπουργεία για τη διασφάλιση της δυνατότητας μετάβασης των οικογενειών αυτών σε μικρότερες δομές φιλοξενίας, όπου θα υπάρχει η δυνατότητα εγγραφής και φοίτησης στα σχολεία της περιοχής ή κοντινών περιοχών.

Γ. Να διασφαλιστεί, επίσης, ότι ανάλογες δομές δε θα αποτελέσουν «όχημα» γενίκευσης του διαχωρισμού των μαθητών προσφύγων, ακόμα κι αν για τη μετάβασή τους προϋποτίθεται η πρόβλεψη μεταφοράς με αστικές συγκοινωνίες.

Κατά τη γνώμη μας είναι απολύτως απαραίτητο να διευκρινιστεί, στο βαθμό που θα δημιουργηθούν ανάλογες δομές, ότι αυτές δε συνιστούν ένα παράλληλο-ισότιμο σύστημα («προσφυγοσχολεία»), αλλά μια έκτακτη – προσωρινή και με προσδιορισμένο ορίζοντα λειτουργίας (το πολύ τρεις μήνες για κάθε μαθητή/ρια) δομή, μέχρι τη διασφάλιση της μετάβασης των παιδιών αυτών στις δομές κοινού για όλους δημόσιου σχολείου.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Τι θα γίνει με την εκπαίδευση των προσφύγων;

biblia

Πλησιάζουν οι εγγραφές των παιδιών στα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κι ακόμα δεν έχουν γίνει γνωστά τα μέτρα που θα πάρει το Υπουργείο Παιδείας, ώστε να καταφέρει να εντάξει αποτελεσματικά στην εκπαιδευτική (σε πρώτη φάση) κοινότητα τα παιδιά των προσφύγων.

Ως Ένωση Εκπαιδευτικών της Ελληνικής ως Δεύτερης/Ξένης Γλώσσας από πολύ νωρίς και πολύ πριν να υπάρξουν οι έντονες προσφυγικές ροές προς την Ευρώπη, είχαμε καταθέσει πρόταση για τη γλωσσική υποστήριξη των πολύγλωσσων παιδιών στα σχολεία: αναγνώριση της  διδασκαλίας της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας και στελέχωση με εξειδικευμένο προσωπικό όλων των σχολείων που έχουν μεγάλο ποσοστό πολύγλωσσων παιδιών. Τώρα που καταγράφονται πολύ υψηλότεροι αριθμοί παιδιών που χρήζουν υποστήριξης στην ελληνομάθεια, τι προτίθεται να κάνει το Υπουργείο;

Εμείς προτείνουμε καταρχήν να δημιουργηθούν όλες εκείνες οι προϋποθέσεις που θα επιτρέψουν στα προσφυγόπουλα να εγγραφούν στο σχολείο της περιοχής τους  ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς παραμονής τους και ανεξάρτητα από το χρόνο που θα παραμείνουν τελικά στη χώρα.

Να λειτουργήσουν σε όλα τα σχολεία, όπου θα φοιτήσουν αυτά τα παιδιά, αλλά και στα υπόλοιπα με αντίστοιχες ανάγκες, τάξεις ενίσχυσης της ελληνομάθειας στελεχωμένες από εξειδικευμένο προσωπικό.

Να λειτουργήσουν τάξεις εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας για ενήλικες με στόχο την αντιμετώπιση του κινδύνου του κοινωνικού αποκλεισμού και τη διευκόλυνσή τους στην καθημερινότητα και στην ένταξή τους.

Επισημαίνουμε λοιπόν για μια ακόμη φορά προς το Υπουργείο πως διαθέτει εκπαιδευτικούς με μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας, με επιμόρφωση από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και Θεσσαλονίκης και από άλλους φορείς και με χιλιάδες ώρες προϋπηρεσίας στο αντικείμενο. Θα συνεχίζει να μην τους αξιοποιεί και να μην αναγνωρίζει τα δικαιώματά τους;

Ε.Ε.Ε.Δ/Ξ.Γ. Ένωση Εκπαιδευτικών της Ελληνικής ως Δεύτερης/Ξένης Γλώσσας

Posted in Uncategorized | 1 Comment

Αποτελέσματα εκλογών

Την Κυριακή 24 Απριλίου 2016 πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές της Ένωσης εκπαιδευτικών της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας. Ψήφισαν 26 ταμειακώς εντάξει μέλη.

Έγκυρα ψηφοδέλτια 26. Άκυρα ψηφοδέλτια 0. Λευκά 0

Οι υποψήφιες/οι έλαβαν:

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Γαλάνη Αικατερίνη                        21 ψήφους

Εξάρχου Αλέξανδρος                     17 ψήφους

Ζησοπούλου Αγάθη                       11 ψήφους

Κοντοδήμα Ευαγγελία                  22 ψήφους

Παθιάκη Ειρήνη                            16 ψήφους

Παλασίδου Μαρία                         11 ψήφους

Σιμόπουλος Γεώργιος                    16 ψήφους

Φραγκιαδάκης Ιωάννης                22 ψήφους

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΓΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Γαζάκη Ιφιγένεια                            22 ψήφους

Γάτση Παναγιώτα                          22 ψήφους

Κανελοπούλου Ειρήνη                  20 ψήφους

 

Εκ μέρους της Εφορευτικής Επιτροπής

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Διαπολιτισμικοί διάλογοι..

Το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων αποφάσισε επιτέλους να ασχοληθεί με τη Διαπολιτσμική Εκπαίδευση!

Έτσι δυο χρόνια μετά τη λήξη του προγράμματος «Διάπολις: εκπαίδευση αλλοδαπών και παλιννοστούντων μαθητών», δυο χρόνια μετά τη λήξη του προγράμματος «Εκπαίδευση των παιδιών Ρομά» διοργανώνει σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής ημερίδα με θέμα «Διαπολιτισμικού Διάλογοι: Σημεία συνάντησης των προγραμμάτων διαπολιτισμικής εκπαίδευσης εντός του τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος». Δυο χρόνια κατά τα οποία δεν υπάρχει καμιά ουσιαστική γλωσσική υποστήριξη των δίγλωσσων και πολύγλωσσων μαθητών και μαθητριών ανά την επικράτεια.

Ως Ένωση Εκπαιδευτικών της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας έχουμε  θέσει επανειλημμένα το πρόβλημα της έλλειψης σταθερής γλωσσικής υποστήριξης των πολύγλωσσων παιδιών στο σχολείο. Έχουμε καταθέσει, επίσης επανειλημμένα, στην τωρινή και στις παλαιότερες ηγεσίες του Υπουργείου και του ΙΕΠ τις θέσεις μας για τη Διαπολιτισμικότητα. Και έχουμε επίσης διεκδικήσει τη δημιουργία ειδικού μητρώου εκπαιδευτικών της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας και την αναγνώριση της προϋπηρεσίας μας στο αντικείμενο αυτό, προϋπηρεσίας που αποκτήθηκε κατά την υλοποίηση των ανωτέρω προγραμμάτων.

Βλέποντας τη θεματολογία της ημερίδας είναι ξεκάθαρα ότι το ζήτημα για άλλη μια φορά θα λυθεί με ..επιμορφώσεις. Και δικαιολογημένα αναρωτιόμαστε αν το Υπουργείο θα θυμηθεί ότι υπάρχουν εκπαιδευτικοί  που διαθέτουν τις ακαδημαϊκές σπουδές – μεταπτυχιακές και διδακτορικές στη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης ή στη διαπολιτισμική εκπαίδευση, την επιμόρφωση και την εμπειρία και θα αξιοποιηθούν ανάλογα ή θα περιοριστεί για μια ακόμη στην καλή διάθεση αλλά στην αδυναμία ουσιαστικής πολιτικής απόφασης και λύσης του θέματος.

 

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Εκλογές της Ένωσης Εκπαιδευτικών της Ελληνικής ως Δεύτερης/Ξένης Γλώσσας

Την Κυριακή 24 Αριλίου 2016 θα πραγματοποιηθούν οι αρχαιρεσίες για ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Ελεγκτικής Επιτροπής της Ένωσης.

Οι εκλογές θα γίνουν στην Τσαμαδού 13 στα Εξάρχεια (1ος όροφος) από τη 13:00 μέχρι τις 16:00.

Είναι πολύ σημαντική η συμμετοχή μας και η ενδυνάμωση της φωνής μας με στόχο την ικανοποίηση των διεκδικήσεών μας. Το τοπίο στην εκπαίδευση δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν οργανωθούμε και δε διεκδικήσουμε συλλογικά.

Ε.Ε.Ε.Δ/Ξ.Γ. Ένωση Εκπαιδευτικών της Ελληνικής ως Δεύτερης/Ξένης Γλώσσας

ψηφοδελτιο 2016

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Θέσεις για τη Διαπολιτισμικότητα

Ως εργαζόμενες και εργαζόμενοι στη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας μέσα στο δημόσιο σχολείο και με δηλωμένη την επιθυμία μας να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε στο πεδίο αυτό καταθέτουμε τις προτάσεις μας προς την κατεύθυνση της αναβάθμισης ή ενεργοποίησης του υπάρχοντος πλαισίου υποστήριξης των πολύγλωσσων μαθητών και μαθητριών και της αξιοποίησης του καταρτισμένου εκπαιδευτικού προσωπικού που έχει δημιουργηθεί.
• Η διαπολιτισμική εκπαίδευση σε κείμενα, εγκυκλίους, ενδεχόμενα σε νέο νομοθετικό πλαίσιο χρειάζεται να ορίζεται με μεγαλύτερη σαφήνεια. Σήμερα φαίνεται να ταυτίζεται με την εκπαίδευση των αλλοδαπών, παλιννοστούντων ή μαθητών/ριών με «πολιτισμικές ιδιαιτερότητες» και κατά βάση εξυπηρετεί πρακτικές «συναινετικής αφομοίωσης». Πρέπει να διευκρινίζεται ότι η διαπολιτισμική εκπαίδευση αφορά κατά κύριο λόγο την πλειονοτική ομάδα, τη διαπραγμάτευση των δικών της στάσεων, παραδοχών και πρακτικών προς μια περισσότερο «ανοιχτή» και «περιεκτική» κατεύθυνση, που ενισχύει την ισότιμη αλληλεπίδραση, δεν «εξωτικοποιεί» τον «άλλο», αλλά συμβάλλει στην ενδυνάμωση και στην απόκτηση φωνής.
• Σε αυτό το πλαίσιο είναι κρίσιμη η πρόβλεψη όχι μόνο για τη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας, αλλά και για τη διδασκαλία των μητρικών γλωσσών των δίγλωσσων μαθητών/ριών, για την οποία, ενώ προβλέπεται ως δυνατότητα από το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο, δεν έχουν υπάρξει μέχρι σήμερα οι απαραίτητες διαδικασίες σε επίπεδο κανονιστικών αποφάσεων και εγκυκλίων. Δεν πρόκειται μόνο για «δικαίωμα» που «παραχωρείται», αλλά για την επιλογή το σχολείο να προάγει αξίες πολλαπλογλωσσίας. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο ορισμένες από τις μητρικές γλώσσες των δίγλωσσων μαθητών/ριών θα μπορούσαν να ενταχθούν ως δεύτερη ή τρίτη ξένη γλώσσα στο πρόγραμμα που αφορά το σύνολο του μαθητικού πληθυσμού. Η «γλώσσα προσωπικής επιλογής» θα μπορούσε να είναι όχι μόνο τα γαλλικά, τα γερμανικά ή τα ισπανικά, αλλά και τα αραβικά, τα ρωσικά, τα κινέζικα, τα αλβανικά κ.ο.κ.
Η διδασκαλία μιας γλώσσας (της ελληνικής εν προκειμένω) ως δεύτερης/ξένης είναι διαφορετικό αντικείμενο από τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας και αναγνωρίζεται από τη σχετική βιβλιογραφία ως FLIC (Foreign Language and intercultural competence). Χρησιμοποιεί διαφορετικές μεθόδους, στρατηγικές και υλικό. Τα ωφέλη της είναι πολλαπλά και δεν περιορίζονται στους άμεσα ωφελούμενους/ες, αλλά διαχέονται στο σύνολο της σχολικής και της ευρύτερης κοινότητας.Για την υποστήριξη της εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας ως δεύτερης στο πλαίσιο του δημόσιου σχολείου πρέπει να ενεργοποιηθούν σε σταθερή βάση:

– η λειτουργία τάξεων υποδοχής από εξειδικευμένο εκπαιδευτικό προσωπικό εντός ωρολογίου προγράμματος και φροντιστηριακών τμημάτων μετά τη λήξη του συμβατικού ωρολογίου προγράμματος, με τρόπο που να εξασφαλίζουν την ένταξη και όχι το διαχωρισμό των δίγλωσσων μαθητών/ριών,

– ο σχεδιασμός προγραμμάτων «οικογενειακού γραμματισμού», όπου γονείς και παιδιά, από την πλειονοτική και τις μεταναστευτικές ομάδες, συνεργάζονται και μαθαίνουν από κοινού. Στο πλαίσιο αυτό αναπτύσσονται δραστηριότητες κοινής ανάγνωσης, ψηφιακού γραμματισμού, απόκτησης δεξιοτήτων επικοινωνίας σε «άλλες» γλώσσες. Οι ως τώρα δοκιμές, εκτός θεσμικού πλαισίου (π.χ. Γκράβα) έχουν να επιδείξουν αλλαγή στάσης και για τις δύο ομάδες και τη μεταξύ τους σχέση

– η επιμόρφωση από το Υπουργείο των εκπαιδευτικών σε ζητήματα αξιοποίησης της διαφορετικότητας ως παράγοντα εμπλουτισμού και ως αναπόσπαστου στοιχείου της δημοκρατίας.

Στο πλαίσιο αυτό, το δημόσιο σχολείο οφείλει να εντάξει και να αξιοποιήσει το προσωπικό που έχει επιμορφωθεί τα τελευταία πολλά χρόνια σε σχετικές θεματικές περιοχές, αναγνωρίζοντας την προϋπηρεσία στη διδασκαλία της δεύτερης γλώσσας και στην ανάπτυξη παρεμβάσεων διαπολιτισμικού προσανατολισμού των συναδέλφων και συναδελφισσών που αξιοποιήθηκαν στο πλαίσιο προγραμμάτων που σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν υπό την εποπτεία του Υπουργείου Παιδείας, όπως το «Εκπαίδευση αλλοδαπών και παλιννοστούντων μαθητών». Η δημιουργία ενός ειδικού μητρώου εκπαιδευτικών της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας θα ήταν ένα θετικό πρώτο βήμα

Posted in Uncategorized | Leave a comment